אין ישיבת תורת אבות איז אלעס ספעציעל. דער טעגליכער הלוך ילך איז פול מיט הערליכע חידושים זיכער צו מאכן אז יעדער תלמיד פילט אנגעפולט מיט סיפוק און געשמאק.
ווי אויך איז דא דער אויסגערופענער שובבי"ם פראגראם, וואס חוץ פון די כלליות'דיגע עבודת המדות וואס אלע בחורים האבן אייניג, בנוסף לזה האט יעדער בחור אן אייגנארטיגער "פערזענליכע עבודה" צו אויסארבעטן און זיך אויסשלייפן. דאס איז א מדה וואס דער ראש הישיבה, הרב בן ציון וועבערמאן שליט"א, אינאיינעם מיט די מחנכים, וועהלן אויס פאר יעדער בחור באזונדער דאס וואס ער דארף וויכטיג אויפטוהן.
אין תורת אבות איז די שמחה און ערווארטונג אויף די העכסטע פארנעם, אבער פאר אנדערע סיבות. ווי איין בחור האט זיך אויסגעדריקט: "אלעס ווערט צוגעשטעלט אויף דער העכסטער סטאנדארט. די ישיבה טוט פאר אונז אלעס! איך קום אהן ווי א גאסט..." א צווייטער בחור האט ארויסגעברענגט נאך שבת, ווען מען האט איהם געפרעגט וואס איז געווען זיין געשמאקסטער זאך: "מ'קען נישט זאגן אויף איין ספעציפישער זאך אז ס'געווען בעסער ווי אן אנדערע זאך, ווייל אלעס איז געווען אויסטערליש גוט. אבער פון וואס איך האב די מערסטע הנאה געהאט איז געווען פשוט צו פארברענגען יעדער צוזאמען. איך ווארט שוין פון לעצטע יאר פאר דעם. אלע בחורים, צוזאמען מיט די באליבטע סטעף, דער ראש ישיבה, מגידי שיעור, מחנכים... מען זיצט אינאיינעם און מען זינגט און מען שמועסט... גארנישט איז בעסער ווי דעם!" ווייל דאס איז דער גרויסער דגוש אין ישיבת תורת אבות: יעדער בחור זאל פילן אנגענומען און באקוועם אין זיין סביבה.
די הכנות זענען געווען געווידמעט צו מאכן יעדער בחור פילן אז ער האט אן אייגענעם שייכות צום התוועדות. מען האט געזוכט בעלי תפלה, בחורים צו זאגן דברי תורה, צוגעגרייט ניגונים צו זינגען, און בחורים האבן, אויסער די געווענליכע סדרי הלימודים, געלערנט מסכתות משניות צו מאכן א געמיינזאמע סיום אויף גאנץ סדר מועד ביי מלוה מלכה. ווי אויך האט מען זיך געגרייט צום "מעמד שאלות ותשובות", וואו די בחורים האבן געקענט אריינגעבן א צעטל מיט סיי וועלכע שאלה אויף סיי וועלכע נושא, און דער ראש ישיבה האט אויף אלעס געענטפערט בטוב טעם ודעת.
פרייטאג אינדערפרי האט זיך דער באס ארויסגעלאזט אויפן וועג צו דער הערליכער HCS Resort, פארנדיג אין א באקוועמע קאוטש באס. נאכמיטאג איז געווען אנגעגרייט א זאפטיגע טועמיה. נאך די מקוה איז געהאלטן געווארן אן אינהאלטסרייכע שיעור אין תולדות עם ישראל. צווישן מנחה און קבלת שבת האט דער ראש ישיבה געגעבן א שטארקע דרשה בענין "נישט נאכגעבן אויף די אייגענע הצלחה, אפילו ווען עס איז שווער".
די סעודה איז געווען צוגעשטעלט ברוב פאר והדר. ווי א בחור האט זיך אויסגעדריקט, "נישט נאר די עסן איז געווען מורא'דיג גוט, נאר אויך די וועג וויאזוי עס איז סערווירט געווארן, אין הערליכע געשיר, ווי א שמחה!"
פון די אויסגעקליבענע זכרונות וואס די בחורים גיבן איבער איז די דרשה פון סעודת יום שבת קודש. דער דרשן, א מגיד שיעור, איז געגאנגען אין סדר פון די פלעצער וואס די בחורים זענען געזעצן, און האט אויסגערעכנט בפני קהל ועדה א מעלה אויף יעדער איינציגסטער בחור!
מוצאי שבת איז פארגעקומען א גייסטרייכע מלוה מלכה, אין צוזאמענהאנג מיט סיום על כל סדר מועד. ביי די דערהויבענע סעודה איז פארטיילט געווארן די מתנות און תעודות פאר די מצטיינים ביי די גרויסע חזרה אויף גמרא מסכת קידושין. יעדער בחור האט באקומען, ווייל יעדער בחור האט זיך מצטיין געווען ביי די דערהויבענע פארהער. דערנאך האט מען זיך ארויסגעלאזט אין פרייליכע טענץ, רבנן ותלמידיהון געקניפט בקשר של אהבה.
אין די טעג נאך שבת האבן זיך שוין צוריקגעהערט הפלא'דיגע גריסן פון עלטערן און אפילו בחרים אליין, אויף ווי שטארק די שבת התוועדות האט אויפגעטוהן אויף זיי. צי אין שוועריקייטן וואס זענען דורכגעבראכן געווארן, צי אין העכערע שמחת החיים.
ברוך השם שזכינו, כן יעזור השם אויף ווייטער, אז די ישיבה זאל מצליח זיין אויסצושלייפן און אויסצוגלאנצן איהרע דיאמאנטן!
